یکی از معدود مزایای "کوه واقعی " نسبت به عروس شهرهای جهان این هست که، عمق تونلهای مترو انقدر زیاده که هیچ نوع پوششی از نظر آنتن موبایل نمیتونه وجود داشته باشه.
حداقل اینطوری مجبور نیستی از سر اجبار به صحبتهای خصوصی ملت پای تلفن گوش بدی
آخر هفته پیش با جمعی از دوستان، منجمله استیو اینجایی، رفتیم یک پارک آبی که حدود ۲ ساعت با شهر ما فاصله داره، در طول راه رفت و برگشت، تمام صحبتها معطوف شده بود به تفاوت حجمهای موتور مدلهای مختلف مرسدس بنز، نحوهٔ اسپرت کردن فلان و بهمان ماشین، تفاوت فلان کلاس بنز با فلان کلاس بی.ام.و و فلان کلاس لکسوز . دیروز هم همینطور، یک جمع دیگه و اینبار نحوهٔ لباس پوشیدن فلان پسر یا دختر در فلان کنسرت یا مهمونی، دوست دختر یا دوست پسرهایی که آقای ایکس و خانم ایگرگ عوض کردند...
یعنی درست همون صحبتهای پیش پا افتاده جماعت ایرانی، همون چیزهایی که ۸ سال پیش ازشون گریزان شده بودم، فقط خدا بهم رحم کرده که بچههای سابق فرانسه اینجا هستند، رفیق وکیلمون و سایرین. که اگر نبودند واقعا باید سر به بیابون میگذاشتم
تا زمین با آن فراخی بر تو تنگ آمد پس حتی از خودت هم به تنگ آمدی و یقین کردی که هیچ پناهی جز من نداری، پس من به سوی تو بازگشتم تا تو نیز به سوی من بازگردی، که من مهربان ترینم در بازگشتن
و در آن هنگام که عطر شکوفه های بهار نارنج در میان آن کلام مقدس پیچید من تورا از پشت چشمان بسته ام دیدم .. مهر تو را و لطف تو را و اگر خواسته ام را خواستی این کتاب را به نشانی از عهد ما بر دار و اگرنه بماند...