mercredi 21 septembre 2016

طعم گس نوستالژی

نمی‌شه توصیفی براش داشت تلخ، شیرین، یا گس

اومد، همیشه خندون بود، روحیه‌ها رو بالا برد

در کنارش خوش گذشت و برگشت به شهر رویاها

حالا من موندم با دنیایی‌ از خاطرات زنده شده

خاطراتی که کنارش داشتم، در اون دوران داشتم

با اون یا بدون اون 

اما انگار در ظرفی‌ رو بعد مدتها باز کنی‌ 

شبیه یک زودپز که ازش بخار فوران میکنه.

 اومد رفت و حالا اونچه که مونده نوستالژی من از بهترین سالهای زندگیم هست

رفت و طعم گس نوستالژی رو برام باقی گذشت