چقدر این کتاب حس نوستالژیک عجیبی داره
روزهایی که میخوندمش، یک عالمه سوال در مورد زندگی و جهان افرینش در ذهنم داشتم
روزگاری بود، پسرکی ۱۹ ساله
vendredi 26 octobre 2012
پوچ
دوست وکیل مون که شدید به زندگی مشغوله، کاپل پاریسی هم که نصفش دائم میره قسمتهای انگلیسی زبان مملکت.
کلا نیست.
بچههای نسبتا روشنفکر ایرانی هم که جمعی کاملا بسته دارند.
یک بار اومدم برم "کافه لیتراتور"، انقدر از پشت سرم حرفهای نامربوط میشنیدم که تصمیم گرفتم دیگه پام رو اونجا نذارم. آقایی پشت گوشم به همراهش میگفت "همین هست دیگه وقتی برنامه رو اعلان عمومی میکنی، هر کسی پا میشه میاد، دیگه جایی برای نشستن خدامون نیست !!" چطور میشه در یک جمعی تازه وارد باشی و این چنین حرفهایی رو به خودت نگیری
دلم لک زده واسه ۲ دقیقه حرف حساب زدن با یه آدم حسابی،
بشینی بحث کنی، فلسفه ببافی، رد کنی، صورت حساب رو خط بزنی، کم بیاری، متقاعد بشی
دلم برای خودم، عادت هام، آرمان هام، گذشتهام تنگ شده
jeudi 25 octobre 2012
mardi 23 octobre 2012
lundi 15 octobre 2012
jeudi 11 octobre 2012
موسیقی متن
یک چند وقتی هست افتادم به جون موسیقی متن فیلم ها..
جالبه همینطوری که یک فیلم رو نگاه میکنی به کار آهنگ سازی و اهمیت اون فکر نمیکنی..اصلا برخی اوقات آهنگها توجهت رو هم جلب نمیکنند،
اما حالا که اونها رو بدون تصویر و هیجانات فیلمها گوش میکنم، میبینم که بعضا چقدر زیبا هستند.
روح آدم رو به وجد میارند، به حدی که اشک آدم هم میتونه سرازیر شه
تازه وقتی یک سری ویدئوها رو نگاه میکنی ، متوجه میشی که یک قطعه شاید ۲ دقیقه ائی رو یک ارکستر ۱۰۰ نفره مینوازند، که چقدر کار پشت سر این آهنگ بوده
متاسفانه تنها چیزی یاد همه میمونه آقا یا خانم هنر پیشه است
خلاصه اینکه، استاد "زیمر" سر تعظیم
lundi 1 octobre 2012
حس عجیب
بیش از یک ماه دست نخوردن، این وبلاگ که در سه سال اخیر همیشه به روز نگهش میداشتم،
نشانگر مشغولیت ذهنی عجیب من هست در مورد پروژه ایی که در دست دارم..
خیلی چیزها در این مدت در ذهن داشتم، که ننوشتم،
مثل عصرهای کنفرانس برگزار شده در پایتخت که به سکند کاپ، اتوبوس و کار مجدد در هتل محدود میشد.!
چه حس عجیبی بود کار ۱۲ ساعته در روز بدون توقف.
Inscription à :
Articles (Atom)