هرشب ۱۰ تا ۱۵ دقیقه رو در بالکن خونم میگذرونم در حالی که سعی میکنم از فرط سرگیجه ارتفاع زیر پام رو نگاه نکنم و فقط به نور افکنهایی خیره بشم که برج های اداری و مرکزی شهر رو روشن میکنند.
۳۶۰
درجه میچرخند و آسمان شهر رو نور بارون میکنند
این صحنه من رو میبره به دوران کودکی...
به صحنههایی که همیشه از "گتام سیتی" در ذهن داشتم
.ca shodi ke
RépondreSupprimerdigee che konim ghorbat va gharb zadegi eh refigh..
RépondreSupprimer