سروناز

 "میدونی آزاد کوه،... پسر خیلی‌ خوبی‌ هستی‌، مهربون، ساده، یک دنیا احساسی‌..اول فکر می‌کردم گواهینامه نداری، اما ظاهراً اصلا ماشینی نیست، ببین اینطور قرار گذاشتن ها، اینطوری سخته، موبایل هم که نداری..نمی‌شه اینطوری که.....پس فردا من جلو دوستم چی‌ بگم؟! ناراحت نشی‌ ها، اما خودت بگو چی‌ میگن بعدا؟! ما دو تا دوست خوبیم در حد همدانشگاهی، نه بیشتر"

زمان به نحوی به گونهٔ دیگه داستان رو تکرار میکنه، حالا خیلی‌ چیزا رو اندوختم، اما ظاهراً باز هم عقبم