شاید کمی‌ نزدیک تر به تو

دلم برای کوهنوردی‌های صبح جمعه دو سال اول دانشگاه تنگ شده

ساعت پنج و نیم صبح دنبال احسان رفتن

خرید اولین نون سنگک

ساعت ۹ بالای قله و زادگاه همیشه دوست داشتنی  زیر پای من

صبحانه تو سکوت مطلق در حالی‌ که زوزه باد تنها همراه تو هست

و باز گشت به سوی زندگی‌ پر هیاهو در حالی‌ که همشهری‌های تازه از خواب برخاسته 

خرامان خرامان در جهت عکس و به قصد صعود از کنارت عبور میکردند

دلم می‌خواست فردا صبح پا میشدم

 این بار تنها بالای قله میستادم

و از ته دل‌ فریاد میزدم

خیلی‌ پر ام..خیلی‌