دلتنگ شدهام ، چون کودکی ۵ ساله، دلم هوای خانه را کرده، خانه پدری، دید و بازدیدهای روزهای اول، تجدید دیدار با آدمهای که سال تا سال خبرشان را هم نداشتی، دلم هوای سفرهای نوروزی کرده، از این ویلا تا آن ویلا، قرارهای محال، در جادههای بارانی و مه الود شمال، جا به جا شدن های ناگهانی به بهانه یافتن دوستان روی خط امتداد دریا
دریا !!!!
دلم هوای جشن تولدهای همه ساله پیمان را کرده، یک سال خزرشهر، سال بعد تهران، یا اصلا تک و تنها با انسانهای باقیمانده در تهران..دلم تنگ است همچون تمام جمعههای سال..این تنها یک آغاز است !
man ham hamintor,dele man ham tang ast,az sobh tavahm khoone ro zadam,,booye khoone mipiche too damagham,,hese eid didani,hese gharar dam ghoroob ba doostan,inja,oonja,hese gharar yek bare shomal raftan haye daste jami...az sobh bad tavahom zadam,yek vaght haish enghadr shadide ke yek lahze ehsas aramesh mikonam ,vali badesh dobare yadam miofte...
RépondreSupprimernagoo ke delam kheili tange...