روی تمام ِ عقربه ها پتو بکش ..
نگاه کن !!!
این نزدیکیها فاصله بیداد میکند
و تردید که سینه خیز خودش را به انتهای شعر من میرساند
ولی من هنوز معتقدم
که یک نگاه سرمست
مرا به ناکجااباد خواهد برد
واژههایِ این شعر
مثلِ سیبهای زمستانی
باید بیفتند
یکی یکی
ردیف به ردیف
بهار که نباشد
هیچ چیز عاشقانه نیست
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire