سیاره یی دیگر

چند روزی است که ساعت‌های اولیه صبح میزنم بیرون،

 برای اینکه ۶ صبح در محل کار حاضر باشم..

حس عجیبی‌ هست دیدن طبقه دیگری از جامعه،

بر خوردن با آدم‌هایی‌ که تا به حال عادات بودن باهاشون رو نداشتی‌.

قشر کارگر، زحمتکش، فرودست..

عجیب تر اینکه وقتی‌ با لباس‌های اوتو کشیده، اونوقت صبح داخل جمع شون میشی‌، احساس غریبی میکنی‌، نگاه‌های سنگین،
گویی به سیاره یی دیگر پا گذاشته آیی.

.