mardi 25 mai 2010

زبان در نیام



گاهی اوقات فکر نکرده حرف‌هایی‌ رو میزنم که نباید، و از اون بد تر حرف فردی رو جلو فردی که نباید...
گاهی اوقات
خوبه که آدم جلو زبون خودش رو نیگه داره...
یادش نره مرزهاش رو با آدم‌ها ، هرچند اون‌ها رو صمیمی‌ می‌دونه...

2 commentaires:

  1. (alamate lab gazidan) :D
    eshkali nadare ,pish miad dige...dafe badi havaset bashe...oonam be khatere khodet ke badesh nare roo asabet...:)

    RépondreSupprimer
  2. داش آزاد کوه، دوستی‌ مرز داره، ولی‌ حد نداره

    RépondreSupprimer