پرهیز

شاید عجیب باشه که اینجا، فقط و فقط از اتفاقت احساسی‌ یا نگرانی‌هایم در این زمینه بنویسم، اما چون اصولا حوصله آدم‌های دور و برم رو با این چیز‌ها سر می‌‌برم، حالا که جای کوچکی هست که بتونم خودم رو خالی‌ کنم، مینویسم. حداقل این یه تکه جا که دیگه به خودم تعلق داره و هر چه دلم می‌خواهد می‌تونم اراجیف ببافم، تا اینکه بعد بتونم با دنیای خارج راحت و بی‌ دغدغه ارتباط برقرار کنم.

حسن اینجا نوشتن اینه که وقتی‌ اینجا دلت رو خالی‌ کنی‌، فکر می‌‌کنی‌ به  اتفاقت، میتونی‌ از تصمیمات عجولانه پرهیز کنی‌...